თბილისი

და მიანე (ნიკა ფაილოძე) თბილისელი ქუჩის ფოტოგრაფია, რომელიც 1995 წელს დაიბადა. ვიზუალური ისტორიებით ადრეული ასაკიდანვე იყო გატაცებული. მან ადრეული ასაკიდანვე დაიწყო ტელეფონის კამერებით გადაღება, თავდაპირველად ბუნების აღბეჭდვით, შემდეგ კი მის გარშემო არსებულ ადამიანურ და ურბანულ პეიზაჟებზე გადაერთო.

ლიტერატურული კვლევების გამოცდილებით, მის ნამუშევრებს ძლიერი თხრობითი მგრძნობელობა ახასიათებს, რაც გამოირჩევა კომპოზიციის, ემოციებისა და წარმავალი მომენტებისადმი ყურადღებით. 2014 წლიდან ის თითქმის ყოველდღიურად იღებს ფოტოებს თბილისის ქუჩებში, ფოკუსირდება სპონტანურ ადამიანურ ურთიერთქმედებებზე, კონტრასტებსა და ყოველდღიური ცხოვრების უგულებელყოფილ პოეზიაზე.

ორკესტრაციაზე მეტად ინტუიციას ანიჭებს უპირატესობას, ამიტომ იშვიათად მისდევს კომერციულ საქმიანობას და თავის ხელოვნებას მუდმივი დაკვირვებით აყალიბებს. მისი პროექტები, როგორიცაა *მაღალმთიანი აჭარა*, ასახავს თანაგრძნობას და უცნობებთან კავშირს, რაც მისი მიდგომის დამახასიათებელი ნიშანია.

მისი სურათები, ხშირად ფერადი, მაგრამ ზოგჯერ შავ-თეთრი, ასახავს ანონიმურ, მაგრამ ნაცნობ ფიგურებს - გამყიდველებს, მყიდველებს, გამვლელებს - რომელთა ყოფნაც მის ობიექტივში ჩანს. კინოს, ლიტერატურისა და მუსიკის გავლენით, და მიანე ფოტოგრაფიას არა მხოლოდ დოკუმენტაციად, არამედ ყოველდღიურობის დახვეწილი დრამის აღბეჭდვის საშუალებად მიიჩნევს.